เส้นทางการปฏิบัติตามกฎระเบียบและใบรับรองตามตลาด

ใครถืออะไร คำถามกฎระเบียบแรก

เอกสารกฎระเบียบของหมวดนี้ล้มด้วยเหตุผลน่าเบื่อ ทุกคนถือว่าอีกฝ่ายถือเอกสาร กฎที่ศูนย์ทำงานตามง่ายมาก ใบรับรองเป็นของโรงงานพันธมิตร สิ่งที่ทดสอบ OEKO-TEX อยู่กับซัพพลายเออร์ผ้าหรือโรงงานที่ถือล็อต รายงานการทดสอบอยู่กับคำสั่งที่จ้างมัน Lissea ไม่ถือใบรับรองและไม่ออกใบรับรอง สิ่งที่ศูนย์ทำคือการตรวจสอบ เป็นรายโครงการ อ่านแต่ละเอกสาร จับคู่มันกับผ้ากับล็อตย้อมที่จองจริง เช็กวันที่กับขอบเขต และยื่นสำเนารวมกับบันทึกโปรแกรม แบรนด์ระบุชื่อใบรับรองบนหน้าสินค้าได้เมื่อห่วงโซ่นั้นครบเท่านั้น

หกเส้นทางที่โปรแกรมมักแตะ

ความปลอดภัยผ้า: OEKO-TEX Standard 100

สำหรับสินค้าสัมผัสผิว พื้นฐานคือ OEKO-TEX Standard 100 ทดสอบสารอันตรายกว่า 300 ชนิดตั้งแต่เส้นด้าย ผ่านด้ายและยางยืด ถึงชิ้นสำเร็จ สองจุดตรวจสอบสำคัญกว่าโลโก้ สิ่งที่ทดสอบในใบรับรองต้องตรงผ้าที่เสนอจริง ใบรับรองของโรงทอ A พูดอะไรไม่ได้เรื่องของเลียนแบบของโรงทอ B และมันต้องยังมีผลสำหรับล็อตที่จัดส่ง ที่โปรแกรมเพิ่มข้ออ้างอินทรีย์หรือฝ้ายดีขึ้น เอกสาร GOTS หรือ BCI ตามตรรกะรายล็อตเดียวกัน การทดสอบเบื้องหลังเอกสารเหล่านี้วางไว้บนหน้า การทดสอบและตรวจสอบ และคำอธิบายยาวว่ามาตรฐานครอบคลุมอะไรอยู่ใน คู่มือใบรับรองผ้า

ฉลากสหรัฐฯ: องค์ประกอบเส้นใย วิธีดูแล และความไวไฟ

การติดฉลากสหรัฐฯ รันบนกฎหมายสองฉบับกับกฎหนึ่งฉบับ Textile Fiber Products Identification Act กำหนดให้ระบุองค์ประกอบเส้นใยเรียงจากมากไปน้อย ประเทศแหล่งกำเนิด และหมายเลข RN หรือชื่อบริษัทบนฉลาก FTC Care Labeling Rule กำหนดวิธีดูแลที่ใช้ได้กับผ้าจริง คำวิธีดูแลที่เลือกเพราะอ่านสวย ไม่ใช่เพราะเส้นใยทน คือสาเหตุปกติของข้อเรียกร้องเรื่องวิธีดูแล ความไวไฟภายใต้ 16 CFR 1610 ใช้กับเครื่องแต่งกายทั่วไป โดยมีการยกเว้นเมื่อโครงสร้างผ้ามีสิทธิ ยกเว้นหรือไม่ถูกตัดสินจากระเบียนการทดสอบของผ้า ไม่ใช่ถือเป็นเรื่องกำกวม ศูนย์ร่างถ้อยคำฉลากเพื่อการทบทวน แต่แบรนด์ลงนามมัน ฉลากคือแถลงการณ์ทางกฎหมายในนามแบรนด์

ไลน์เด็กและเส้นทางสหภาพยุโรป

อีกสองเส้นทางปรากฏแบบมีเงื่อนไข ไลน์ที่รวมชุดชั้นในเด็กนำ CPSIA เข้าขอบเขต ฉลากติดตาม ขีดจำกัดปริมาณตะกั่ว ขีดจำกัดฟทาเลต โดยห่วงโซ่เอกสารยืดไปถึงทริมส์ โปรแกรมที่เข้าสหภาพยุโรปทำงานผ่าน REACH คัดกรองสารก่อความกังวลสูงมาก และเก็บการแถลงซัพพลายเออร์รายคำสั่ง สำหรับการนำเข้าสหภาพยุโรป ชุดกระดาษกว้างกว่านั้น และบทความ นำเข้าชุดชั้นในสู่สหภาพยุโรปพาเดินมัน ไม่มีเส้นทางใดเป็นทางเลือกเมื่อตลาดถูกเลือกแล้ว และทั้งคู่ถูกวางแผนตอนขั้นสเปกถูกกว่าการตกแต่งทันทีที่การจัดส่ง

การตรวจสอบรันเป็นรายโครงการอย่างไร

การเดินตรวจสอบชุดเดียวกันไม่ว่าตลาดใด เก็บชุดใบรับรองกับรายงาน จับคู่แต่ละเอกสารกับสิ่งที่ทดสอบผ้ากับล็อตย้อมในโปรแกรม เช็กวันที่กับขอบเขต และยื่นสำเนาที่ที่บันทึกการจัดส่งอยู่ ช่องว่างกลับมาเป็นคำถาม ไม่ใช่ความเงียบ สิ่งที่ทดสอบหมดอายุ ขอบเขตที่ไม่ครอบคลุมผ้าที่เสนอ รายงานที่สืบย้อนล็อตไม่ได้ ประตูถูกอธิบายในขั้นตอนตรวจเยี่ยมบนหน้า การตรวจเยี่ยมโรงงาน และเช็กลิสต์รายตลาดอยู่ในบทความ เช็กลิสต์ใบรับรอง

เริ่มชุดเอกสารพร้อมเอกสารความต้องการ

แจ้งตลาดปลายทางกับช่องทางให้ศูนย์ใน แบบฟอร์มขอใบเสนอขาย แผนโปรแกรมที่ตอบกลับจะระบุเส้นทางที่ใช้บังคับ ใครถือเอกสารแต่ละฉบับ และการตรวจสอบจะขออะไร บทสนทนาเรื่องใบรับรองจึงเกิดก่อนตัวอย่างชิ้นแรก ไม่ใช่ที่ประตูคอนเทนเนอร์ ฝั่งสหรัฐฯ อย่างละเอียด ดูบทความ นำเข้าชุดชั้นในสู่สหรัฐฯ วิธีร่างฉลากเส้นใยและวิธีดูแล ดูบทความ อธิบายกฎฉลากวิธีดูแล