กระบวนการผลิต จากผ้าถึงลัง

ทำไมลำดับขั้นตอนจึงสำคัญ

ชุดชั้นในดูง่ายเมื่อพับซ่อนในลิ้นชัก แต่ไม่ง่ายเลยบนสายผลิต ชุดชั้นในหนึ่งตัวพกถ้วยขึ้นรูปหรือเย็บต่อชิ้น ยางยืดที่ต้องคืนรูป ตะขอที่ต้องตรงแถว และลูกไม้ที่ต้องวางสมมาตร ส่วนสายกางเกงในเคียงข้างรันขั้นเชื่อมกาวและผ้าซับในของตัวเอง ลำดับด้านล่างคือเส้นทางร่วมผ่านโรงงานพันธมิตรที่ศูนย์ประสานงาน เขียนไว้เพื่อให้ผู้ซื้อเห็นว่าปฏิทินใช้เวลาไปจริงตรงไหน และตำหนิถูกจับหรือหลุดตรงไหน นั่นยังเป็นเหตุผลที่หน้าต่างล็อตบนหน้า MOQ และระยะเวลาผลิตเป็นช่วง ไม่ใช่วันที่ ขั้นตอนเหมือนกัน แต่คิวที่ซ้อนกันไม่เหมือน

เจ็ดขั้นตอนตามลำดับ

1. การคัดผ้า ผ้าหน้า ยางยืด และผ้าซับเข้ามาเทียบแผ่นตัวอย่างที่อนุมัติ ม้วนแต่ละม้วนถูกตรวจเฉด น้ำหนัก และสัมผัสก่อนเข้าการวางผ้า สิ่งที่ทดสอบ OEKO-TEX ของแต่ละผ้าถูกยืนยันรายล็อตที่ประตูนี้
2. การตัด ลูกไม้ ไมโครไฟเบอร์ พาวเวอร์เมชถูกวางและตัดตามมาร์กเกอร์ ลายลูกไม้เฉพาะแบบถูกจับให้ต่อกันระหว่างแผง ลวดลายจึงตกตามที่ดีไซน์วางไว้ ลายที่ต่อผิดตรงนี้จะปรากฏทุกชิ้นสำเร็จรูป
3. การเย็บ การติดยางยืด ตะเข็บเย็บเรียบและแนบเรียบ ประกอบสายสะพาย ติดตะขอเกี่ยว ความหนาแน่นเย็บกับระยะเผื่อตะเข็บถูกเช็กที่สาย ไม่ใช่หลังล็อต เพราะฟันป้อนที่ข้ามหนึ่งจังหวะกลายเป็นลังเต็มตะเข็บเปิด
4. การขึ้นรูป สำหรับถ้วยขึ้นรูป ผ้าติดชั้นถูกกดในแม่พิมพ์ และความลึกถ้วยถูกยืนยันเทียบชุดไซซ์ บัญชีแม่พิมพ์ตัดสินว่าโรงงานรันช่วงถ้วยใดได้โดยไม่ต้องรอแม่พิมพ์ทำใหม่
5. การเชื่อมกาว ชิ้นไร้รอยต่อและขอบไม่โผล่ถูกเชื่อมด้วยคลื่นเสียงหรือกาว ความแข็งแรงการเชื่อมถูกสุ่มทดสอบต่อรอบ เพื่อให้ขอบที่ลอกระหว่างซักถูกจับในโรงงาน ไม่ใช่ในรีวิว
6. การตรวจสี ชิ้นสำเร็จถูกเทียบแผ่นตัวอย่างอ้างอิงในตู้ไฟมาตรฐาน รายล็อต ก่อนบรรจุ เฉดที่เบี่ยงจับที่นี่เสียเพียงบันทึก จับหลังบรรจุเสียการทำซ้ำ
7. การบรรจุ มาตรฐานการพับถูกใช้ ถุงโพลีหรือกระดาษชิสซูบวกการ์ดสี จำนวนกล่องในถูกกระทบตรวจตามไซซ์และสี เครื่องหมายลังพิมพ์ และการเช็กตกลงตามสเปกชุดบรรจุ

ปฏิทินหมดไปกับอะไร

สองขั้นคือข้อเซอร์ไพรส์ปฏิทินปกติ การขึ้นรูปรอแม่พิมพ์ งานติดแบรนด์ที่ต้องการไซซ์ถ้วยใหม่จะยืมเวลาทำแม่พิมพ์ คำสั่ง ODM แรกจึงรัน 60-90 วัน ขณะที่การสั่งซ้ำเข้าที่ 30-45 วัน การบรรจุรอบรรจุภัณฑ์ กล่องสั่งทำถูกพัฒนาเทียบเสื้อที่พับแล้ว และหน้า บรรจุภัณฑ์อธิบายว่าสิ่งนั้นอยู่บนเส้นทางวิกฤตชุดเดียวกันอย่างไร

ใครตรวจอะไร ที่ขั้นไหน

ผู้ตรวจสายของโรงงานแบกการตรวจระหว่างผลิต ความหนาแน่นเย็บ ระยะเผื่อตะเข็บ ความลึกถ้วย และการตรวจของศูนย์วิ่งซ้อนบนที่ประตูที่ตกลงกัน ผ้าเข้า สินค้าชิ้นแรกออกจากสาย การสุ่มตัวอย่าง AQL สุดท้ายก่อนบรรจุปิด การแบ่งหน้าที่ถูกเขียนลงใบสเปกโปรแกรม ทั้งสองฝ่ายจึงรู้ว่าบันทึกใดเป็นของใคร โครงสร้างประตูเต็มอยู่บนหน้า การควบคุมคุณภาพ และการทดสอบห้องแล็บที่อยู่นอกโรงงานอยู่บนหน้า การทดสอบและตรวจสอบ

ผู้ซื้อเห็นกระบวนการส่วนไหน

รายงานโปรแกรมมาถึงที่จุดคงที่ ไม่ใช่ตามคำขอ ผ้าและทริมส์อนุมัติ ตัวอย่างก่อนผลิตถูกผนึก ล็อตเริ่มต้น บันทึกระหว่างผลิต ผลตรวจสุดท้าย บันทึกการบรรจุ แต่ละจุดระบุขั้นตอน บันทึก และการเบี่ยงเป็นลายลักษณ์อักษรใด ๆ ความล่าช้าจึงมองเห็นได้ในสัปดาห์ที่มันเกิด แทนสัปดาห์ที่คอนเทนเนอร์ถูกนัดหมาย รายละเอียดโครงสร้างเบื้องหลังแต่ละขั้น ทั้งยางยืด ผ้าซับใน ขนาดตะขอ ถูกระบุเป็นรายการในบทความ กายวิภาคโครงสร้างชุดชั้นใน และเส้นทางตั้งแต่ต้นจนจบของศูนย์จากเอกสารความต้องการถึงขั้นตอนเหล่านี้อยู่บนหน้า กระบวนการจัดหา